بزم تنهائی دل

 حریر قیمتی دیبا  نه دستمال که تویی زیبا
همیشه یار و همراهم نه در لحظه که در هرجا
عزیز مهربان من  منم باموج گیسویت
  عزیز من تمام جان من باشد فدای طاق اَبرویت
اگر صیاد  باشی تو شکارت میشوم دلبر
که شاید اندکی دیگر تورا گیرم بغل؛ در بر 
تمام شهر شیدا و محو تماشای تو می باشد
نمیدانم درین شهر و هیاهو دلبر زیبا کجا باشد 
چرا ادم نمیگردم که تو حوای من باشی 
همیشه مهربان و همزبان باجان وتن باشی
بیا پیرو نظاره میکند تا که بیایی تو 
نظاره گر منم خاکی؛تویی تو آسمانی تو